Spraakmakend dossier: Donna

Sinds september 2018 werk ik bij Dé Letselschadehulpdienst en heb ik veel bijzondere dossiers voorbij zien komen. Eén van de meest spraakmakende dossiers was meteen ook één van de eerste dossiers waarbij ik betrokken was.

Contacten

De opdracht kwam binnen via een belangenbehartiger. Er was behoefte aan huishoudelijke ondersteuning en hulp bij de lunch. Op dat moment was nog niet duidelijk of alle klachten van belanghebbende daadwerkelijk ongevalsgerelateerd waren. Vanuit het ziekenhuis was wondzorg geregeld, maar verder was de situatie nog grotendeels onbekend.

Waar wij normaal gesproken rechtstreeks contact hebben met een belanghebbende of diens partner, verliep het contact in dit dossier via een contactpersoon van belanghebbende. Tijdens het telefonische intakegesprek gaf deze contactpersoon aan dat er behoefte was aan ondersteuning gedurende drie keer drie uur per week. De hulp zou bestaan uit huishoudelijke werkzaamheden, boodschappen doen en het bereiden van de lunch.

Actie

Al snel bleek echter dat de situatie veel ernstiger was dan aanvankelijk gedacht. Direct na het eerste bezoek van onze vaste provider werden wij gebeld: Belanghebbende lag thuis op een matras op de grond, ondersteund door enkele kussens in zijn rug. Tegelijkertijd was de woningbouw bezig met het vervangen van een raam, waardoor hij letterlijk op de tocht lag. Er verbleef op dat moment nog een familielid in de woning, maar zij zou later die week terugkeren naar haar eigen woning in het buitenland.

Onze provider nam direct initiatief. Nog dezelfde dag werd een hoog-laagbed geregeld, dat de volgende dag al werd geleverd. Daarmee was een belangrijke eerste stap gezet om de situatie thuis veiliger en comfortabeler te maken.

In het eerste bezoek van de provider werd duidelijk dat er veel meer ondersteuning nodig was dan oorspronkelijk was aangevraagd. Omdat er nog geen huisbezoek had plaatsgevonden, werd onze provider als het ware onze ogen en oren in de thuissituatie. Dankzij haar betrokkenheid kregen we steeds beter inzicht in wat er daadwerkelijk nodig was.

De uiteindelijke hulpvraag bestond uit dagelijkse ondersteuning van 09.00 tot 12.00 uur. De provider hielp belanghebbende met opstaan, ontbijten en toiletgang. Daarnaast opende zij de deur voor de maaltijdservice, verzorgde zij de boodschappen en het huishouden en bereidde zij rond het middaguur de lunch. De middagen bracht belanghebbende vaak slapend door, waarna de thuiszorg langskwam voor de wondverzorging. In de avond kwam zijn zoon langs om hem verder te ondersteunen en de maaltijd op te warmen.

Het herstel verliep langzaam. Pas na ongeveer vijf maanden kon de ondersteuning worden afgebouwd naar uitsluitend huishoudelijke hulp. Daarnaast werd taxivervoer ingezet, zodat belanghebbende zijn revalidatieafspraken kon blijven bezoeken.

Overdracht

Uiteindelijk bleek dat zowel het vervoer als de huishoudelijke ondersteuning voor langere tijd noodzakelijk zouden blijven. Omdat niet alle klachten als ongevalsgevolg konden worden aangemerkt, werd uiteindelijk een beroep gedaan op de Wmo voor zowel huishoudelijke hulp als een taxipas. Na verloop van tijd werd onze ondersteuning volledig overgenomen door de gemeente via de Wmo.

Dit dossier is mij altijd bijgebleven. Niet alleen vanwege de complexe situatie, maar vooral omdat het laat zien hoe belangrijk het is om verder te kijken dan de oorspronkelijke hulpvraag. Dankzij de signalerende rol en betrokkenheid van onze provider, kon snel de juiste hulp worden ingezet en werd voorkomen dat belanghebbende er alleen voor kwam te staan.